" و من در رمی جمرات،خسته از نبود سنگ که بر مجسمه ی شیطان زنم،دریافتم

که چه یاوه می پنداریم ، آن گاه که می پنداریم ، بشر روزی خسته از پیشرفت

اوهام، به دامان خرد و دانش باز خواهد گشت... "

در من چه می گذرد که خيالت خيالم را خالی نمی کند؟

کجای اين قصه که به هم بافته ای ، اوج می گيريم من و تو؟

يا نه ، کجايش تو ميروی و من شاهدم که دستت رابه نشان تاهميشه تکان میدهی؟

امروز زمستان است آيا که اينچنين گره خورده ام درخود از سرما؟

نه ، امروز تابستان بايد باشد ، برگ ها را نميبينی چه سبزند ؟

 کوررنگی دارم يا رنگ ها کور ميکنند از درخشانی، نميدانم...

ديشب خوابی ديده ام:

آبشاری که يخ زده باشد نماد چيست؟