ديروز به دختر بچه اي كه دوچرخه سواري ميكرد‏ ، اون قدر حسوديم شد كه دلم مي خواست ماشينو با دوچرخش عوض كنم ‏،ولي چون مي دونستم قبول نميكنه ، پيشنهادمو تو دلم نگه داشتم( آخه ماشين به چه درد اون مي خورد؟ ).اون قدر محو تماشاش شده بودم كه يادم رفت پشت چراغ قرمز وايسادم.تازه با بوق ماشينا فهميدم كه سبز شده و مجبور شدم راه بيفتم.كاش هر چي بوق تو دنياس با هم از كار بيفته.